به یقین و بلاشک، پناه اول و آخر آن خالق بی همتاست که تنها او الله است و الله یعنی؛ ذات مستجمع جمیع صفات کمال.
صدای جنوب:
قافله سالاری به نام میرزا محمد علی داورپناه و اکنون تدارک برنامه ای در نکوداشت او تحت عنوان؛
در پناه داور
به یقین و بلاشک، پناه اول و آخر آن خالق بی همتاست که تنها او الله است و الله یعنی؛ ذات مستجمع جمیع صفات کمال.
بسم الله و هو المستعان
مقدمتاً معروض می دارم که؛ وجه تمایز و برتری زندگی اجتماعی انسان بر سایر موجوداتی که زندگی اجتماعی و به عبارت بهتر زندگی دسته جمعی با ویژگی کار تیمی دارند استفاده به موقع و بهینه از قوه ی عقل و ادراک است.
در این نوشتار؛ مباحث نظری، فقهی، فلسفی و دینی در رابطه با گستره ی عقل و ادراک و میزان بهره وری از مزایای آن منظور نیست بلکه به بهانه و در راستای نکوداشت چهره ی فاخر و کاریزمای استان کهگیلویه و بویراحمد جناب آقای حاج میرزا محمدعلی داورپناه توسط مؤسسه مردم نهاد یاران مانا چند سطری در حد وسع تقدیم می دارم.
از سلسله سنن به یادگار مانده از پیشینیان به خصوص قوم اصیل لر، زنده نگه داشتن یاد و احترام به بزرگتر و البته قبل از آن با سبقه ی هم افزایی بزرگتر در جهت همگرایی بوده است که با وجود زندگی ماشینی با شاخصه ی گذر از زندگی عشیره ای و تلاش و شتاب در رسیدن به مدرنیته اما همچنان چون درختان بلوط که نمادی از اصالت لر تباران است ریشه و رشته اش محکم و ستبر است که قوام، دوام و صفای زندگی ایلیاتی را همچنان نوید می دهد.
ناگفته پیداست که در این جامعه، فرد و افراد بزرگتر، صد البته در کوچک نظمی و حفظ احترام جمعی، بسی رنج کشیده و کوشیده اند و با افتادگی و خضوع به مرحله ای رسیده اند که قافله سالاری برازنده ی آنان شده است.
چراکه بزرگ منشی و به تبع آن اصلاح گری، پیشینه ی دیرینه آنان بوده و همچنان عضو لاینفک زندگی اجتماعی و حتی شخصی شان شده است.
میرزا محمدعلی داورپناه زاده ۱۳۱۱/۱۲/۴ در خانواده ای با مشخصه ی مذهبی، مردمی و مردمداری که در دفاع از حریم و حرمت زبانزد خاص و عام بود دیده به جهان گشود و با فضائل نامبرده قد کشید و گوشت و پوست و استخوانش با آنها ممزوج شد و تا کنون که ۹۳ بهار از خدا عمر گرفته روز به روز بر تقویتشان اهتمام ورزیده است.
تیره میرزا عموماً از دیرباز در گردش روزگار که گاه چرخ زندگی به سختی می چرخید اما در سرحدات و گرمسیر با افتخار و گشاده رویی، مأمن و ملجأ سایرین از ایلات و طوایف مختلف بودند و از همین طریق مناسبات، مراودات، ارتباطات و وصلت های خانوادگی گسترده ای شکل گرفته و استمرار دارد که پرداختن به آن در این مقال نمی گنجد..
تیره میرزا در کشاکش دهر، همواره مورد تظلم خواهی دیگران بوده است اگرچه خود در مواجه با طاغوت ستمگر با شدیدترین وجه مورد ظلم قرار گرفتند به گونه ای که در مقطعی نه شب خواب داشتند و نه روز قرار و فرزندانی برومند، رشید و غیرتمند ندای انا الحق سر دادند و به دیدار معبود شتافتند.
فرصت بیان بازخوانی و بازشماری مصادیقِ رشادت ها، شجاعت ها، دلیری، از خودگذشتگی و دگرخواهی تیره میرزا نیز در این مقال نمی گنجد که خود مثنوی جداگانه ای است.
بزرگ و محترم بودن و برخوردار شدن از نگاه، توجه، الفت، همراهی ، همگامی و محبت عملی و متقابل با مردم منتج به اعتماد، وثوق، اطمئنان و استمرار می شود.
نشان به این نشان که در شورای حل اختلاف آمار قابل توجهی از پرونده های دعاوی به لطف وجود حاج میرزا محمدعلی ختم بخیر، مختومه و رضایت طرفین حاصل گردید.
در اولین دوره شورای شهر بر مبنای پیشینه و عهد خدمت به مردم بر سکوی اول شورای شهر ایستاد و پس از خود رکن ارزشمند دیگری از خاندانش جناب آقای « میرزا حمید رضا داورپناه » فرزند برومند زنده یاد حاج میرزا علی محمد بزرگ سکاندار این پارلمان بود و تا به امروز که خلف صالحش پا جای پای پدر گذاشته و خدمتگزار و فرمانبر مردم شریف و قدردان هست.
این جاست که می توان گفت؛
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد
به امید فردایی زیباتر
سیدحسین رهی
اسفند ۴۰۳
