شما که خود سالهاست طعم تلخ بیآبی و بیعدالتی را چشیدهاید، شما که فرزندانتان در داغ عطش و آلودگی هوا به دنیا آمده و بزرگ شدهاند، شما که بیش از هر کس معنای سختی و محرومیت را درک میکنید، چگونه است که امروز در برابر عطش برادران و خواهرانتان در دیشموک میایستید؟
صدای جنوب:
ای مردم شریف و رنجکشیدهی خوزستان!
شما که خود سالهاست طعم تلخ بیآبی و بیعدالتی را چشیدهاید، شما که فرزندانتان در داغ عطش و آلودگی هوا به دنیا آمده و بزرگ شدهاند، شما که بیش از هر کس معنای سختی و محرومیت را درک میکنید، چگونه است که امروز در برابر عطش برادران و خواهرانتان در دیشموک میایستید؟
دیشموک، این دیار کوهنشین، سرچشمههای حیات را در دل خود میپرورد. هر قطرهای که از صخرهها و دامنههای آن جاری میشود، از جان همین خاک است. اما مردمانش سالهاست که در تشنگی میسوزند. کودکانش با لبان ترکخورده به مدرسه میروند، پیرانش وضوی سحرگاهی را با حسرت نگاه میکنند، و زنانش دلوهای خالی را از چاههای خشکیده به دوش میکشند. اینجا، آب تنها یک نیاز نیست؛ آرزویی است که به رؤیا بدل شده است.
آیا انصاف است که سرچشمه از دل ما برخیزد، اما خود ما در عطش بمانیم؟ آیا عدالت است که مادری در خانهی خود انبار گندم داشته باشد، اما فرزندش گرسنه بماند؟ آیا شما که سالها فریاد زدهاید “کارون را از ما نگیرید”، امروز باید بگویید “آب دیشموک را به دیشموکیان ندهید”؟
ای مردم شریف خوزستان! برادران و خواهران ما! ما دشمن شما نیستیم؛ ما همدرد و همسرنوشت شماییم. همانگونه که شما با سوز بیآبی در خوزستان دستوپنجه نرم کردهاید، ما نیز با زخم تشنگی در دیشموک میسوزیم. بیایید در کنار هم باشیم، نه در برابر هم. بیایید به جای آنکه مانع سیراب شدن ما شوید، همراه و همصدای ما باشید.
نمایندگان خوزستان! شما که در خانهی ملت نشستهاید، بدانید کرسی مجلس جایگاه دفاع از حق است، نه ابزار انکار حق دیگران. حق مردم دیشموک از دل کوههایش میجوشد؛ حقی که هیچ قانونی و هیچ مخالفتی نمیتواند آن را خاموش کند. سرچشمهها، پیش از آنکه به هر دیاری برسند، باید لبان ترکخوردهی صاحبانشان را سیراب کنند.
ما به شما میگوییم: دفاع از خوزستان، با ستم به دیشموک به دست نمیآید. عدالت، تقسیم درد و عطش نیست، تقسیم برکت و نعمت است. شما که خود در فریاد عدالت بودهاید، امروز شایسته نیست در برابر عدالت دیگران بایستید.
ای خوزستانیهای بزرگوار! برادران کارون، خواهران کرخه! بدانید که دیشموک دست به سوی شما دراز کرده است، نه برای نزاع، که برای همدلی. ما تشنهایم، اما پیش از آب، تشنهی عدالتیم. ما قطرهای از سرچشمه نمیخواهیم که حق شما را بگیرد؛ ما تنها آنچه از دل خاک خودمان برمیخیزد، میخواهیم. این حق ماست، حقی که هیچ برادری از برادر خود دریغ نمیکند.
بگذارید تاریخ فردا بنویسد: در روزی که دیشموک تشنه بود، خوزستان یارش شد، نه مانعش. بگذارید فرزندان ما و شما در آینده بدانند که ما در عطش، دست در دست هم نهادیم، نه اینکه یکی از تشنگی دیگری خشنود شد.
سخن ما از دیشموک، سخنی از دل است. ما به شما احترام میگذاریم، شما را عزیز میداریم، اما از شما انتظار داریم همانگونه که برای خود عدالت خواستید، برای ما نیز بخواهید. سرچشمههای دیشموک، پیش از هر دیار دیگری، باید به فرزندان دیشموک برسند.
و این است حقیقتی که روزی، دیر یا زود، تحقق خواهد یافت؛ زیرا هیچ سرچشمهای راه خود به خانهی نخستینش را فراموش نخواهد کرد.
روح الله اسفرم شهردار دیشموک
