صدای جنوب:
آیین تکریم ومعارفه مدیرشبکه بهداشت ودرمان کهگیلویه با تاخیر درحال برگزاری است.
این مراسم دقایقی قبل اغاز و متاسفانه مثل بسیاری از آیین های تکریم ومعارفه، همراه بانوشابه بازکنی مجری ان است.
در حالی که فضای سالن برگزاری بشدت گرم است مجری درحال ارسال سیل تبریک به مسئولان مختلف است.
از تعاریف عجیب مجری درمورد فرماندار کهگیلویه تا معرفی عجیب تر سرپرست شبکه بهداشت ودرمان کهگیلویه و همچنین بی بی مریم خواندن دکتر رقیه پناهی سرپرست دانشگاه علوم پزشکی استان، بخشی از اجرای عجیب این مجری بود.
این سبک اجرا باطعنه فرماندار کهگیلویه همراه و ایرج کاظمی جو از بد اجراکردن مجری سخن گفت.
دراین ایین دکتر تقوی حضور پیدانکرد تا باعدم حضور خود پیام معناداری ارسال نماید.
این خبربروزرسانی میشود.
سید ایرج کاظمی جو فرماندار شهرستان کهگیلویه گفت: به دکتر رحمانی تبریک می گوییم بابت اعتماد به بانوان و از خانم دکتر پناهی تقدیر میکنیم بابت توجه و اعتماد به جوانان. این جای تشکر و تقدیر دارد.
کاظمی جو بار دیگر با تاکید بر اینکه عزل و نصب مدیران باید با هماهنگی وی صورت بگیرد و تنها در این صورت است که تمام مسولیت ها و انتقادات را بر عهده خواهد گرفت، گفت : از گذشته تا کنون مسائل سیاسی در شهرستان در همه نهاد ها و سازمان ها ، فارغ از تخصص و تجربه و توانایی ای که مدیر باید داشته باشد ،گره خورده است. افراد در طول سالیان گذشته در عزل و نصب ها دخالت هایی انجام میدادند .
فرماندار شهرستان کهگیلویه تاکید و تصریح کرد: ممکن است انتخاب مدیران در کهگیلویه یک پروسه ای باشد ، اما من عرض میکنم مسولیت انتصاب تمام مدیران شهرستان کهگیلویه را میپذیرم . اگر فردا نقد یا اعتراضی وارد بود بر مدیران ، من هیچ کسی را در سطح استان مقصر نخواهم دانست.
وی تصریح کرد: ممکن است در ادامه مسیر در حکم انتصاب دکتر رزمخواه یا سایر انتصابات در سطح شهرستان کارشکنی هایی صورت بگیرد ،اما تا جایی که اینجانب توان دارم تلاش میکنم جلوی چنین دخالت هایی را بگیرم.
دکتر مهرداد رزمخواه در آیین معارفه خود با متنی آماده به ایراد صحبت پرداخت و گفت :
به نام خدا، به یاد خدا و انشاءالله به راه خدا. همکاران محترم، مدیران ارجمند، پزشکان، پرستاران و کارکنان ارزشمند شبکه بهداشت و درمان شهرستان دهدشت بزرگ! امروز این افتخار نصیب من شد که در جمع گرم و صمیمی شما عزیزان سخن بگویم – جمعی که هر کدام ستون این خانه سلامت هستید. در آغاز، وظیفه خود میدانم از مدیران پیشین تشکر کنم که قدمی برای سلامت مردم شهر ما برداشتهاند، همچنین از اعتماد و حمایتهای سرکار خانم دکتر پناهی، ریاست دانشگاه، و فرماندار گرامی شهرستان که از روز اول از این حقیر و مجموعه سلامت حمایت کردند.
اما فراتر از نامها و سمتها، مخاطب واقعی من کسانی هستند که بار این مجموعه را بر دوش دارند: مجموعه بهداشت که با تلاششان بنیاد این سیستم را شکل دادهاند، پرسنل خدوم درمان (پزشکان، پرستاران، بهورزان)، نیروهای خدماتی، کارمندان و اعضای جامعه بهداشت.
دوستان، امروز من اینجا ایستادهام نه برای دفاع از یک عنوان یا صندلی. من هرگز دل بسته به جایگاهی که امروز بر عهده دارم نبودهام و نخواهم بود. در ذهن من، صندلی مسوولیت یعنی فرصت کوتاه و گذرا برای خدمت – فرصتی که روزی به پایان خواهد رسید. اگر سخنی میگویم، از سر دلسوزی و مسوولیتپذیری است تا آینهای از مشکلات و امیدهای این مجموعه باشم.
بدون تعارف و به صراحت اعلام میکنم: مجموعه بهداشت و درمان دهدشت امروز با حجم زیادی از چالشها و مشکلات عمیق مواجه است. بدهی بالای ۱۵۰ میلیارد تومان زخمی است که هر روز فشار مالی و مدیریتی ما را میبندد. بیمارستان و مراکز درمانی فرسوده، کمامکان و پرجمعیت هستند. پرستاران و پزشکان در معرض فشار کاری بیسابقه قرار دارند و امکانات از حد انتظار مردم دورند. تامین دارو و تجهیزات با مشکلات زیادی همراه است و دستگاههای فرسوده کارآیی لازم را ندارند.
در میان این سختیها، یادآور میشوم: «چو عضوی به درد آورد روزگار، دیگر اعضای را نماند قرار». با وجود کمبود زیرساختها و نیروی انسانی، پرستاران و پزشکان ما چندین نقش را همزمان ایفا میکنند. بیعدالتیها در تقسیم بودجه و فرصتهای آموزشی گاهی دلها را رنجور میکند، اما دریافتم که حقیقت این مجموعه نه در دیوارها، بلکه در قلبهای شما جاری است.
اما هنوز امید همچون نهالی سبز در جان ما ریشه دارد. ایمان دارم که با اراده و همدلی، از دل سنگ لاخ نیز گل برویانیم. موانع ما ریشهدار و عمیقاند و هیچ مدیری به تنهایی نمیتواند از پس آنها برآید. بزرگترین دغدغه من، کشف و پرورش نیروهای توانمند و صادق برای آینده این مجموعه است. میخواهم نسلی از مدیران جوان و کارآزموده را آماده کنم که خود از میان پرسنل پرورش یافتهاند.
اما مهمترین خبر امروز ما، آغاز فرایند کلنگزنی بیمارستان دوم در دهدشت است. این کلنگ نشاندهنده آن است که صدای مشکلات به گوش مسئولان رسیده. وجود فقط یک بیمارستان برای جمعیت این شهرستان سالها سیلی بر صورت شبکه سلامت بوده است. امید است که با تلاش جمعی، این پروژه باری از دوش همکاران ما کاهش دهد و امید در دل مردم زندهتر گردد.
در این مسیر، به حمایت و نظارت خبرنگاران، خیرین و مردم وفادار این شهرستان دلگرم هستیم. ای کاش بار دیگر یاد گروههای خدماترسان حادثه بندرعباس را گرامی بداریم که نشان دادند چگونه اعضای جامعه سلامت ایران در کنار هم میایستند. از این حادثه برای همبستگی و انگیزه بیشتر الهام میگیریم.
در پایان، تاکید میکنم که حفظ این جایگاه برای من اهمیت ندارد. آنچه ارزشمند است، سلامتی مردم و شعله امیدی است که باید در دل پرسنل و مردم روشن شود. سرمایه اصلی ما، نیروی انسانی است. برنامه من، احیا و تقویت این سرمایه و واگذاری آینده به نسلهای متخصص و متعهد خواهد بود. به امید روزی که مردم کوهدشت بگویند: «مجموعه سلامتمان مایه امید و افتخار شده است».
خدایا، پیش از آنکه ایمانم را بگیری، جانم را بگیر…
کبنا
