لنده از معدود شهرهایی است که در دل بافت شهری خود، دو پهنه سبز و طبیعی ارزشمند دارد؛ جنگل‌های بیدی که سال‌ها پیش با هدف حفاظت از خاک، جلوگیری از ریزش احتمالی سنگ و تقویت فضای سبز منطقه ایجاد شدند و امروز می‌توانند با یک برنامه‌ریزی مناسب، به دو پارک جنگلی و تفرجگاه شهری تبدیل شوند.
صدای جنوب
به گزارش خبرنگار صدای جنوب شهرستان لنده، لنده از معدود شهرهایی است که در دل بافت شهری خود، دو پهنه سبز و طبیعی ارزشمند دارد؛ جنگل‌های بیدی که سال‌ها پیش با هدف حفاظت از خاک، جلوگیری از ریزش احتمالی سنگ و تقویت فضای سبز منطقه ایجاد شدند و امروز می‌توانند با یک برنامه‌ریزی مناسب، به دو پارک جنگلی و تفرجگاه شهری تبدیل شوند.
در بخش شمالی شهر، در دامنه کوه مشرف بر لنده، نوار گسترده‌ای از درختان بید قرار دارد که علاوه بر ایجاد چشم‌اندازی زیبا، در حفاظت از خاک و تثبیت دامنه نیز نقش دارد. در غرب شهر و در محدوده بالادست شهرک فجر نیز تپه‌ای پوشیده از درختان بید وجود دارد که از نقاط مرتفع آن، چشم‌انداز زیبایی از شهر و پیرامون لنده دیده می‌شود.
این دو محدوده در سال‌های گذشته، با گسترش بافت مسکونی، عملاً به محدوده شهری نزدیک شده‌اند و امروز بیش از هر زمان دیگری می‌توانند در برنامه توسعه فضای سبز و تفریحی شهر مورد توجه قرار گیرند.
پیشنهاد می شود شهرداری و مدیریت شهری لنده، به جای نگاه صرفاً فضای سبزی به این دو پهنه، امکان تبدیل آنها به «پارک جنگلی شهری» را بررسی و برای ساماندهی آنها برنامه‌ریزی کنند.
حصارکشی اصولی و حفاظت از درختان، ایجاد مسیرهای پیاده‌روی و جاده سلامت، نصب روشنایی مناسب، جانمایی نیمکت و آلاچیق، ایجاد فضاهای ورزشی و بازی کودکان، احداث سرویس‌های بهداشتی و پیش‌بینی فضاهای نشیمن خانوادگی، می‌تواند این دو محدوده را از یک فضای سبز موجود به یک مقصد تفریحی قابل استفاده برای شهروندان تبدیل کند.
به‌ویژه تپه مشرف بر شهرک فجر، به دلیل ارتفاع و اشراف مناسب بر شهر، ظرفیت قابل توجهی برای ایجاد یک تفرجگاه شهری دارد؛ فضایی که می‌تواند در ساعات عصرگاهی و روزهای تعطیل، محلی برای پیاده‌روی، ورزش، دورهمی خانواده‌ها و گذراندن اوقات فراغت جوانان باشد.
از سوی دیگر، ساماندهی این محدوده‌ها لزوماً به معنای ایجاد ساخت‌وسازهای سنگین و پرهزینه نیست. می‌توان با حفظ بافت طبیعی، درختان موجود و سیمای محیط، مجموعه‌ای از اقدامات سبک و کم‌هزینه را مرحله‌به‌مرحله اجرا کرد و به مرور زمان این فضاها را به پارک‌های جنگلی استاندارد و جذاب تبدیل کرد.
اکنون که این دو پهنه سبز در مجاورت بافت شهری قرار گرفته‌اند، شاید بهترین زمان برای آن باشد که پیش از آنکه توسعه ساختمان‌ها و تغییرات کاربری، این ظرفیت طبیعی را تحت تأثیر قرار دهد، برای آینده آنها تصمیم‌گیری شود.
لنده برای ایجاد دو تفرجگاه جدید، لزوماً به دنبال یافتن زمین‌های جدید نیست؛ بخشی از این ظرفیت همین حالا در دل شهر وجود دارد.
جنگل‌های بید شمال و غرب لنده می‌توانند از یک فضای سبز موجود، به دو مقصد تفریحی، ورزشی و گردشگری شهری تبدیل شوند؛ دو فضای عمومی که هم به زیبایی شهر کمک کنند، هم کیفیت زندگی شهروندان را ارتقا دهند و هم برای نسل آینده حفظ شوند.
اکنون این یک پیشنهاد مشخص پیش روی مدیریت شهری لنده است: جنگل‌های بید را حفظ، ساماندهی و به پارک‌های جنگلی شهر تبدیل کنیم.
