روایت دو تجربه متفاوت در اجرای پروژههای رنگآمیزی؛ از تلاش شبانه گروههای جهادی تا ادامه عملیات رنگآمیزی پل ورودی شهرستان لنده.
صدای جنوب
به گزارش خبرنگار صدای جنوب شهرستان لنده، رنگآمیزی و زیباسازی فضاهای عمومی، مدارس و مجموعههای ورزشی، از جمله اقداماتی است که علاوه بر بهبود سیمای شهری، میتواند با برنامهریزی مناسب، مدیریت زمان و استفاده از ظرفیت نیروهای بومی، در مدتزمان قابلقبولی به سرانجام برسد. با این حال، مقایسه برخی تجربههای اجرایی در شهرستان لنده، ضرورت توجه بیشتر به سرعت انجام کار و بهرهوری در اجرای پروژهها را مطرح میکند.
پل ورودی شهرستان لنده از سمت روستای ایدنک، پل شهیدمندنی جلیل پور، از سازههایی است که قدمت آن به دهه ها قبل باز میگردد. در ماههای اخیر، با اختصاص اعتبار اولیه ۱۰۰ میلیارد ریالی برای انجام عملیات مربوط به این پل، بخشی از اقدامات اجرایی آن نیز آغاز شده است. در این میان، رنگآمیزی پل که از شهریورماه آغاز شده، همچنان ادامه دارد و بر اساس مشاهدات میدانی، این بخش از عملیات با وجود گذشت چندین هفته، هنوز به پایان نرسیده و هنوز نصف سازه رنگ آمیزی شده است.

البته روشن است که اجرای پروژه روی پل، با توجه به شرایط عبورومرور خودروها، محدودیت فضای کار، ضرورت نصب داربست و استفاده از تجهیزات تخصصی، دشواریهای خاص خود را دارد. همچنین، ارزیابی کامل روند اجرای پروژه مستلزم اطلاع از جزئیات قرارداد، حجم عملیات و برنامه زمانبندی مصوب آن است.
با این حال، موضوع مورد توجه در این گزارش، نه اقدامات زیرساختی پل، نه وضعیت پایهها و استحکام سازه و نه سایر عملیات فنی آن، بلکه صرفاً مدتزمان اجرای بخش رنگآمیزی است.

در سوی دیگر، تجربه گروههای جهادی و جوانان شهرستان لنده، نمونهای قابلتوجه از ظرفیت نیروهای مردمی برای اجرای سریع برخی اقدامات عمرانی و خدماتی است. در همین بازه زمانی شروع رنگ آمیزی پل، بسیج سازندگی سپاه و گروههای جهادی با مشارکت جوانان و هیئت فوتبال شهرستان، اقدام به رنگآمیزی حدود ۱۸ مدرسه کردند؛ اقدامی که در کنار ارزش خدماتی آن، نشاندهنده ظرفیت مشارکت مردمی در بهسازی فضاهای آموزشی است.
نمونه دیگر، رنگآمیزی سکوهای ورزشگاه شهید دستغیب لنده است؛ کاری که بنا بر اطلاعات ارائهشده از سوی عوامل اجرایی، در مدت سه شب و با فعالیت نیروها از ساعت ۱۹ تا نیمهشب به انجام رسید. این تجربه نشان میدهد که در برخی پروژهها، انتخاب زمان مناسب، تمرکز نیروها و استفاده هدفمند از ساعات کمتردد یا خارج از ساعات معمول فعالیت، میتواند به کاهش مدت اجرای کار کمک کند.

بدیهی است که رنگآمیزی مدارس، سکوهای ورزشگاه و پل، از نظر شرایط اجرایی، حجم جزئیات، الزامات ایمنی و تجهیزات موردنیاز، کاملاً یکسان نیستند و نمیتوان بدون بررسی فنی، زمان اجرای آنها را مستقیماً با یکدیگر برابر دانست. با این حال، کنار هم قرار دادن این تجربهها، یک پرسش منطقی را پیش روی مسئولان و مجریان پروژههای شهری قرار میدهد: آیا میتوان با برنامهریزی دقیقتر، تأمین بهموقع تجهیزات، افزایش هماهنگی نیروها و استفاده بهتر از ساعات مناسب کاری، مدت اجرای برخی پروژهها را کاهش داد؟

انتظار میرود پروژههایی که با هدف بهبود سیمای عمومی شهرستان و استفاده از اعتبارات عمرانی اجرا میشوند، علاوه بر رعایت کیفیت، استانداردهای فنی و الزامات ایمنی، از برنامه زمانبندی روشن و قابل ارزیابی نیز برخوردار باشند. طولانی شدن عملیات اجرایی، حتی در پروژههایی که ضرورت انجام آنها مورد تأیید است، میتواند این پرسش را ایجاد کند که آیا امکان بهرهگیری مؤثرتر از زمان و امکانات وجود داشته است؟
از سوی دیگر، تجربه جوانان و گروههای جهادی لنده نشان میدهد که مشارکت مردمی و روحیه کار جهادی میتواند در پیشبرد بخشی از امور خدماتی شهرستان نقش مؤثری ایفا کند؛ ظرفیتی که با حمایت و برنامهریزی مناسب، امکان استفاده گستردهتر از آن وجود دارد.

مسئله اصلی، مقایسه افراد یا زیر سؤال بردن زحمات عوامل اجرایی نیست؛ مسئله، ضرورت ارتقای بهرهوری و پرهیز از طولانی شدن غیرضروری پروژههاست. انتظار میرود مجریان و دستگاههای مسئول، ضمن توجه به محدودیتها و الزامات فنی هر طرح، برای تسریع در اجرای پروژهها و تکمیل بهموقع آنها برنامهریزی کنند تا شهروندان نیز در زمان مناسب از نتایج هزینهکرد اعتبارات عمومی بهرهمند شوند.

نکته قابلتوجه دیگر، مقیاس اعتباری این پروژه هاست. بنا بر اطلاعات اعلامشده، اعتبار کل پروژه پل ورودی ایدنک دستکم ۱۰۰ میلیارد ریال (۱۰ میلیارد تومان) عنوان شده است؛ رقمی که البته مربوط به کل پروژه است و نباید آن را صرفاً هزینه رنگآمیزی پل دانست. در مقابل، اقدامات گروههای جهادی در مدارس و ورزشگاه، با هزینههایی بهمراتب محدودتر و عمدتاً در بخش تأمین رنگ و بسیار ناچیز انجام شده است. هرچند تفاوت در ماهیت کار، الزامات فنی، تجهیزات و شرایط اجرا اجازه مقایسه مستقیم هزینهها را نمیدهد، کنار هم قرار گرفتن این تجربهها بار دیگر اهمیت مدیریت زمان، استفاده بهینه از منابع و توجه به بهرهوری در اجرای پروژههای عمرانی و خدماتی را یادآوری میکند.



