صدای جنوب: رییس سازمان جهاد کشاورزی کهگیلویه و بویراحمد دریادداشتی با طرح ظرفیتهای مغفول کشاورزی کهگیلویه و بویراحمد، از ضرورت تبدیل منابع و توانمندیهای استان به سرمایه، ارزش افزوده و فرصتهای پایدار اقتصادی سخن گفته است. یادداشت رضا فرازی درروزنامه ابتکار به شرح زیر است: توسعه در وهله ی اول و در واقع از یک […]
صدای جنوب:
رییس سازمان جهاد کشاورزی کهگیلویه و بویراحمد دریادداشتی با طرح ظرفیتهای مغفول کشاورزی کهگیلویه و بویراحمد، از ضرورت تبدیل منابع و توانمندیهای استان به سرمایه، ارزش افزوده و فرصتهای پایدار اقتصادی سخن گفته است.
یادداشت رضا فرازی درروزنامه ابتکار به شرح زیر است:
توسعه در وهله ی اول و در واقع از یک منظر در دل تفاوت زاویه ی نگاه ها، رویکرد ها و ریل گزاری ها می گذرد. دست بر قضا دلیل وابستگی بالای توسعه به عامل انسانی را نیز می توان ناشی از اثرگزاری تغییر رویکردها و نگرش ها به واسطه و با عاملیت انسان دانست.
جوامع در حال توسعه از یک منظر برتری و غنیمت بادآورده ای را برای نیل به توسعه در چنگ دارند و آن اینکه در صورت انتخاب مسیر درست و عبرت گیری از تجارب تاریخی، هزینه ی آزمون خطاها و تجربه های شکست خورده ی بشری که حین توسعه ی کشورهای توسعه یافته حاصل شده است را نپردازند.
بر کسی پوشید نیست که امنیت غذایی رکن رکین توسعه و از آن مهمتر استقلال یک کشور است. آن هم کشوری همچون ایران عزیز که در کوران حوادث مختلف در گیر و گذار است، از دیگر سو که ایران پذیرفته به پای پاسداری از استقلال خود استوار و راسخ طی طریق حکمرانی کند. امنیت غذایی علاوه بر ایران یک چالش جهانی است چرا که افزونش جمعیت جهانی و در کنار آن کاهش سطوح تولید غذا از قِبَلِ این فزونی جمعیت، دغدغه ای بزرگ برای سیاست گذاران و حکمرانان عصر حاضر ایجاد کرده است. بنابراین و بر اساس گفته های فوق در کشور در حال توسعه ای همچون ایران آن هم برای یک بخش بسیار حیاتی همچون امنیت غذایی، پیروزی در گرو رصد دقیق فرصت ها، منابع و در نهایت بهره برداری صحیح از این منابع برای توسعه ی پایدار کشور و نهایتا حفظ استقلال و عزت ملی حرکت داشته باشد.
استان کهگیلویه و بویراحمد با اقلیم چهار فصل، دارا بودن ١١ درصد آبهای جاری، رویشگاه دامنه ی گسترده ابی از گیاهان دارویب (ارزش افزوده بسیار بالا)، قرارگیری بین پنج استان بزرگ کشور با فاصله ی زمانی کم (اصفهان، فارس، خوزستان، بوشهر، یزد) و موقعیت ژئوپولوتیکی ویژه که جنوب کشور به مرکز و غرب به شرق را متصل می کند به نظر در نگاه بخش سیاست گزاران بخش کشاورزی کشور تاکنون کم دیده و بلکه نادیده گرفته شده است. امتیازهای بکر و بی نظیر گفته شده در بالا آنقدر پر رنگ و اثرگذارند که تاکنون نباید در نگاه سیاست گزاران بخش کشاورزی به ویژه در موقعیت خطیر کنونی کشور-البته با در نظر داشتن اهمیت امنیت غذایی در حکمرانی ایران- چنین کم رمق و ناتوان دیده می شد.
این نکته را از یاد نبریم که پتانسیل های گفته شده ی استان کهگیلویه و بویراحمد در بخش کشاورزی در صورت توجه و سرمایه گزاری کاملا منطبق بر مبانی توسعه ی پایدار است. به عنوان مثال سرمایه گذاری در بخش گیاهان دارویی استان یا استفاده ی بهینه از ظرفیت آب های جاری امکان افزایش تولید محصولات غذایی تا سقف سه میلیون تن را داراست (ظرفیت تولید کنونی ١تا١/١ میلیون تن در کنار قریب به ۵٠٠ هزارتن ظرفیت صنایع تبدیلی استان).
رتبه ی سوم تولید ماهیان سرد آبی کشور توسط استان کهگیلویه و بویراحمد در کنار نداشتن حتی یک واحد صنایع تبدیلی در زمینه کنسروسازی یا بسته بندی ماهی، عدم تکمیل زنجیره ارزش افزوده و در نهایت عقیم ماندن توسعه ی اقتصادی ظرفیت های بخش کشاورزی استان خود نشانه ی پر واضحی از مثنوی های بخش کشاورزی استان است.
در گیاهان دارویی با در نظر گرفتن استعدادهای خدادادی استان در این بخش و با توجه به نیاز روز افزون جهان به مواد موثره ی موجود در گیاهان دارویی حکایت بسیار غم انگیزتر است چرا که هنوز ظرفیت کشت، تولید و توسعه گیاهان دارویی اندر یک خم کوچه مانده و تولید فعلی استان شاید در حد و اندازه ی دهم و صدم مانده باشد تا چه رسد به صنایع تبدیلی گیاهان دارویی و تکمیل زنجیره ارزش این بخش.
از طرفی موقعیت ویژه ی ژئوپولوتیکی استان امکان تبدیل این استان به هاب تولید و ذخیره ی غذا برای استان های بزرگ همجوار را داراست.
سخن به گزاف نرانده ایم اگر کهگیلویه و بویراحمد، استعدادها و ظرفیت های مغفول مانده بخش کشاورزی این استان را ایران در مقیاس کوچک بدانیم با همان ثروت های بی نظیر خدادادی.
باشد که این نوشته به دست سرمایه گذاران ایران دوستی برسد که هنوز ظرفیت های مغفول مانده و دیده نشده ی ایران عزیز را ببینند، بشناسند و دست به کار شوند…
تیترمتنوع
