پایگاه خبری تحلیلی صدای جنوب | Sedayejonoob.ir

صدای جنوب 

به گزارش خبرنگار صدای جنوب شهرستان لنده، لنده در فاصله حدود ۳۵ کیلومتری دهدشت قرار دارد، اما بررسی قیمت میوه در بازار این دو شهر، از اختلافی قابل‌تأمل حکایت دارد؛ اختلافی که در برخی اقلام به ۶۰ تا حتی ۱۰۰ هزار تومان می‌رسد و این پرسش را برای شهروندان ایجاد کرده است که هزینه واقعی این فاصله کوتاه چقدر است؟

در روزهایی که فصل تابستان، بازار میوه و محصولات باغی را رونق داده است، قیمت میوه در بازار لنده به یکی از دغدغه‌های شهروندان تبدیل شده است. مشاهدات و مقایسه‌های انجام‌شده از بازار دو شهر لنده و دهدشت نشان می‌دهد برخی میوه‌ها در میوه‌فروشی‌های لنده با قیمت‌هایی حدود ۲۲۰ تا ۲۶۰ هزار تومان عرضه می‌شوند، در حالی که همان یا میوه‌های مشابه در بازار روز و برخی میوه‌فروشی‌های کنار جاده ای دهدشت با قیمت حدود ۱۴۰ تا ۱۸۰ هزار تومان با کیفیت بهتر به فروش می‌رسند.
این اختلاف زمانی بیشتر به چشم می‌آید که برخی وانت‌بارها و خودروهای سیار عرضه میوه که از خارج از منطقه وارد می‌شوند، محصولات خود را با قیمت‌هایی حدود ۱۱۰ تا ۱۷۰ هزار تومان و حتی در برخی موارد پایین‌تر عرضه می‌کنند. در مقابل، حتی برخی خودروهای بومی که در سطح شهر لنده اقدام به عرضه میوه می‌کنند(بدون داشتن هزینه کرایه مغازه، مالیات، برق، مجوز و…)، قیمت‌هایی بالاتر از ۲۰۰ هزار تومان برای محصولات مشابه اعلام می‌کنند.

یک میوه، یک مبدأ؛ چرا یک قیمت نه؟
یکی از پرسش‌های اصلی شهروندان این است که وقتی بخش قابل‌توجهی از میوه‌فروشان، محصولات خود را از مراکز عمده‌فروشی و میدان‌های میوه و تره‌بار شهرهایی مانند بهبهان یا دیگر مراکز تأمین میوه تهیه می‌کنند، چرا قیمت نهایی یک محصول مشابه در لنده باید تا این اندازه با دهدشت متفاوت باشد؟
اگر هزینه حمل‌ونقل، اجاره مغازه، دستمزد، ضایعات و سایر هزینه‌های جانبی، عامل اصلی این اختلاف قیمت است، انتظار می‌رود میزان واقعی این هزینه‌ها برای مردم شفاف شود.(که البته این هزینه های جانبی برای فروشنده های دهدشتی هم وجود دارد.)

آیا فاصله ۳۵ کیلومتری لنده تا دهدشت می‌تواند اختلافی ۶۰ تا ۱۰۰ هزار تومانی در قیمت یک کیلو میوه ایجاد کند؟
این پرسشی است که پاسخ آن را باید مسئولان مربوطه و نهادهای نظارتی بدهند.

ماجرا فقط به قیمت یک یا دو قلم میوه محدود نمی‌شود. اختلاف قیمت در سبد خرید خانوار، باعث شده برخی شهروندان لنده‌ای که خودرو شخصی دارند، ترجیح دهند برای خرید هفتگی خود به دهدشت بروند؛ شهری که تنها حدود ۳۵ کیلومتر با لنده فاصله دارد.
یکی از شهروندان در گفت‌وگو با خبرنگار صدای جنوب لنده می‌گوید: «وقتی می‌بینیم قیمت میوه در دهدشت به‌مراتب پایین‌تر است، ترجیح می‌دهیم خرید هفتگی‌مان را از آنجا انجام دهیم. هم می‌توانیم یک روز را با خانواده بیرون باشیم و هم خرید کنیم؛ حتی با احتساب هزینه سوخت، گاهی باز هم برایمان به‌صرفه‌تر تمام می‌شود.»

این اتفاق، اگر ادامه پیدا کند، تنها یک مسئله مربوط به مصرف‌کننده نیست؛ بلکه می‌تواند به ضرر کسب‌وکارهای محلی نیز تمام شود. وقتی شهروند احساس کند برای خرید یک سبد مشخص از میوه و صیفی‌جات، با پرداخت هزینه رفت‌وآمد هم می‌تواند خرید ارزان‌تری در شهر دیگری داشته باشد، طبیعی است که بخشی از خرید خود را از بازار خارج از شهر انجام دهد.

اکنون مطالبه اصلی مردم لنده، برخورد با یک صنف یا متهم‌کردن همه فروشندگان نیست؛ بلکه شفاف‌شدن سازوکار قیمت‌گذاری و نظارت جدی بر بازار است.
شهروندان می‌پرسند:
– قیمت خرید عمده میوه توسط فروشندگان لنده چقدر است؟
– هزینه حمل هر بار میوه تا لنده چقدر محاسبه می‌شود؟
– سود مجاز فروشنده برای عرضه میوه و صیفی‌جات چقدر است؟
– آیا قیمت خرید و فاکتورهای فروشندگان بررسی می‌شود؟
– چرا در فاصله ۳۵ کیلومتری، قیمت یک محصول مشابه گاهی ۶۰ تا ۱۰۰ هزار تومان تفاوت دارد؟
– و مهم‌تر از همه، نهاد مسئول نظارت بر این اختلاف قیمت‌ها کجاست؟

انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول، از جمله اداره صنعت، معدن و تجارت، اتحادیه مربوطه و دستگاه‌های نظارتی و تعزیرات، با بررسی میدانی و مقایسه فاکتورهای خرید و قیمت عرضه، برای افکار عمومی روشن کنند که این اختلاف قیمت تا چه اندازه ناشی از هزینه‌های واقعی و تا چه اندازه ناشی از نحوه قیمت‌گذاری در بازار است.

مردم لنده انتظار ندارند فروشنده‌ای بدون دلیل متهم شود؛ آنچه مطالبه می‌کنند، اجرای قانون، شفافیت در قیمت‌گذاری و برخورد با گران‌فروشی احتمالی است.