فعال سیاسی ،اجتماعی و نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی با قدردانی از رئیسجمهور برای بیان بخشی از مطالبات ملت ایران از تریبون مجمع عمومی سازمان ملل متحد، تأکید کرد که صدای کودکان و غیرنظامیان قربانی حملات باید در مجامع بینالمللی شنیده شود و جمهوری اسلامی ایران با ارائه اسناد و مستندات، خواستار حقیقت، عدالت و پاسخگویی درباره این حوادث باشد.
صدای جنوب:
فعال سیاسی ،اجتماعی و نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی با قدردانی از رئیسجمهور برای بیان بخشی از مطالبات ملت ایران از تریبون مجمع عمومی سازمان ملل متحد، تأکید کرد که صدای کودکان و غیرنظامیان قربانی حملات باید در مجامع بینالمللی شنیده شود و جمهوری اسلامی ایران با ارائه اسناد و مستندات، خواستار حقیقت، عدالت و پاسخگویی درباره این حوادث باشد.
سید علی محمد بزرگواری نوشت:
بسمالله الرحمن الرحیم
🇮🇷 ایران در سازمان ملل؛ صدای کودکانی که دیگر سخن نمیگویند
«وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ»
هیأت جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد، اینبار نباید تنها با پروندهای دیپلماتیک وارد سالن مجمع عمومی شود؛
باید با روایت یک ملت وارد شود؛
با تصویر کودکانی که دفتر و کتابشان در یک لحظه به خاک و خون کشیده شد،
با نام خانوادههایی که عزیزانشان را از دست دادند،
و با پرسشی روشن و انسانی:
اگر سازمان ملل برای حفاظت از جان انسانها ساخته شده است، پس جان کودکان ایران چه جایگاهی در این نظام بینالمللی دارد؟
در حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، دهها خانواده داغدار شدند و گزارش هیأت حقیقتیاب وابسته به سازمان ملل، از کشتهشدن بیش از ۱۵۰ نفر، از جمله حدود ۱۲۰ کودک، سخن گفته است. همین هیأت درباره حمله به مجموعه ورزشی لامرد نیز به وجود «دلایل معقول» برای وقوع جنایت جنگی رسیده است.
این آمارها فقط عدد نیستند؛
هر عدد، یک نام است؛
هر نام، یک خانواده است؛
و هر خانواده، بخشی از تاریخ یک ملت.
قرآن کریم میفرماید:
«مِنْ أَجْلِ ذَٰلِکَ کَتَبْنَا عَلَىٰ بَنِی إِسْرَائِیلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا»
(مائده، ۳۲)
و امیرالمؤمنین علی(ع) در فرمان تاریخی خود به مالک اشتر، حکومت را به رعایت حقوق مردم و پرهیز از خونریزی سفارش میکند.
امروز پرسش ایران از جهان، پرسشی فراتر از اختلافات سیاسی است:
آیا حقوق بشر، حق همه انسانهاست یا فقط ابزاری برای فشار بر ملتهای ضعیفتر؟
اگر کودک فلسطینی، یمنی، ایرانی یا هر کودک دیگری کشته شود، انسان است؛
و خون او باید برای وجدان بشریت مهم باشد.
هیأت ایرانی باید با وقار، استدلال، اسناد، تصاویر قربانیان، نام شهدا و مدارک حقوقی سخن بگوید؛ و از سر خشم، مقدس و با صلابت. آمریکای جنایتکار و صهیونیسم کودک کش را در انظار جهانیان رسوا کند و در سازمان ملل ماهیت و خطر ترامپ متوهم و نتانیاهوی خونخوار را بر ملا سازد و بر دنیا ثابت کند به فرموده قرآن إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِینَ مُنْتَقِمُونَ
یعنی جهانیان بدانند که ملت ایران حق دارند از این جنایتکارانی که رهبر عزیز و فرماندهان کشورش را و مخصوصا کودکان معصوم میناب و لامرد و سایر مناطق میهنش را مظلومانه به شهادت رسانده اند انتقام بگیرند
پس پیام هیأت ایران به نمایندگان ملتهای جهان باید روشن باشد: نه مانند آن نماینده بی کفایت ایران که نشسته و جرندیات ترامپ قاتل ایرانیان را گوش می دهد عمل کنند
ما برای نفرت از ملتها نیامدهایم؛
برای دشمنی با مردم جهان نیامدهایم؛
برای نفرتپراکنی نیامدهایم؛
آمدهایم از حق ملت مظلوم و مقتدر ایران و شهدای بی گناه آن سخن بگوییم و خواستار حقیقت، عدالت و پاسخگویی باشیم.
ایران باید تصاویر کودکان شهید میناب و قربانیان لامرد را در برابر وجدان جهانی قرار دهد و از نهادهای بینالمللی بخواهد درباره حملات به غیرنظامیان، تحقیقات مستقل، شفاف و قابل راستیآزمایی انجام دهند.
صدای کودک شهید میناب باید از دیوارهای سازمان ملل عبور کند.
او دیگر نمیتواند سخن بگوید؛
پس دیپلماتها باید به جای او سخن بگویند.
او دیگر نمیتواند از آیندهاش بگوید؛
پس جهان باید از حق او برای داشتن آینده سخن بگوید.
او دیگر نمیتواند کتابش را باز کند؛
پس باید کتاب حقوق بینالملل را باز کرد و پرسید:
چه کسی پاسخگوی خون این کودکان است؟
و پیام پایانی ایران میتواند این باشد:
ما ایستادهایم؛
اما ایستادگی ما به معنای نفرت از ملتها نیست.
ما عزاداریم؛
اما عزاداری ما به معنای فراموشکردن حقیقت نیست.
ما خشمگینیم؛
اما خشم ما یک خشم مقدس و عدالتخواهی است.
و ما از جهان میخواهیم:
نه در کنار ایران، نه در برابر ایران؛
بلکه در کنار حقیقت و در کنار حق انسان برای زندهماندن بایستید. این منطق قرآن ما مسلمانان است
«وَلَا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ»
عدالت، معیار انسانیت است؛
و خون کودکان، مرز ندارد.
وظیفه است از رئیس جمهور محترم تشکر کرد که بخش مهمی از توقعات ملت ایران را بخوبی از تریبون سازمان ملل متحد با اقتدار بیان فرمودند
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته
سید علیمحمد بزرگواری
پنجشنبه ۲ مهرماه ۱۴۰۵
