در روزگاری که بخش قابلتوجهی از وقت ما در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی میگذرد و شلوغی و روزمرگی فرصت چندانی برایمان باقی نمیگذارد، شاید بد نباشد بخشی از این زمان را دوباره به کتاب اختصاص دهیم؛ کتابی که میتواند دریچهای به سوی دانایی، تجربه و شناخت بیشتر از خود و جهان اطرافمان باشد.
صدای جنوب
به گزارش خبرنگار صدای جنوب شهرستان لنده، در روزگاری که بخش قابلتوجهی از وقت ما در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی میگذرد و شلوغی و روزمرگی فرصت چندانی برایمان باقی نمیگذارد، شاید بد نباشد بخشی از این زمان را دوباره به کتاب اختصاص دهیم؛ کتابی که میتواند دریچهای به سوی دانایی، تجربه و شناخت بیشتر از خود و جهان اطرافمان باشد.
روز گذشته در مسیر یاسوج، توقف کوتاهی در یک پمپبنزین داشتم. در میان رفتوآمد مردم، خانمی را دیدم که چند جلد کتاب در دست داشت و آنها را به مسافران معرفی میکرد. کنجکاو شدم و چند کتاب از او خریدم. وقتی درباره این شیوه فروش کتاب پرسیدم، توضیح داد که با مجموعه «فانوس سپهر تبرستان» همکاری میکند؛ مجموعهای که فعالیت خود را از مازندران آغاز کرده و در شهرهای مختلف، کتاب را بهصورت سیار به مکانهای پرتردد میبرد و به مردم معرفی و عرضه میکند.
ایده ساده اما قابل تأمل است؛ اگر بعضی افراد فرصت یا امکان مراجعه به کتابفروشی و کتابخانه را ندارند، چرا کتاب را به محل رفتوآمد آنها نبریم؟ شاید همین مواجهه ساده با کتاب، جرقهای برای خرید یک کتاب و آغاز دوباره عادت مطالعه باشد.
البته گرانی کتاب یکی از دغدغههای جدی امروز است، اما این مسئله نباید بهانهای برای کنار گذاشتن مطالعه باشد. کتابخانههای عمومی میتوانند راهی در دسترس برای استفاده از کتاب باشند و هرکس میتواند با اختصاص دادن حتی زمانی کوتاه در برنامه روزانه خود، مطالعه را به بخشی از زندگیاش تبدیل کند.
بسیاری از مسائل و چالشهای زندگی امروز، از روابط اجتماعی و خانوادگی گرفته تا شیوه ارتباط با دیگران و مواجهه با مشکلات، به آگاهی و شناخت بیشتری نیاز دارد. مطالعه، اگرچه پاسخ همه مشکلات نیست، اما میتواند نگاه ما را گستردهتر و قدرت فهم و تحلیل ما را بیشتر کند.
شاید لازم باشد به جای اینکه ساعتها بیهدف در فضای مجازی بچرخیم، بخشی از همان زمان را صرف خواندن چند صفحه کتاب کنیم. گاهی یک کتاب میتواند چیزی به ما بیاموزد که ساعتها گشتوگذار در فضای مجازی از عهده آن برنمیآید.
حرکتی که آن روز در یک پمپبنزین دیدم، یادآور همین نکته بود: برای کتابخواندن همیشه نباید منتظر فرصت مناسب ماند؛ گاهی کافی است کتاب را به زندگی روزمرهمان نزدیکتر کنیم. چه خوب که هم کتاب را بیشتر در دسترس مردم قرار دهیم و هم خودمان برای دانایی، چند صفحه از هر روزمان را کنار بگذاریم.
