یکی از سلاح های سنتی و امیدبخش جنگی مخصوص لرها، لُرکه است. این مهم خاص مناطق لُرنشین است و در هنگام جنگ برای رزمیدن بهتر و شجاع تر نواخته میشود. آهنگ حماسی است که مردان با دست و دهان خود آن را با آخرین توان می سرایند و به صورت گروهی به سمت دشمن هجوم می آورند.
شاید بتوان تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۵۹ را بهعنوان نقطه عطف و آغازین حضور فرزندان لنده جهت دفاع از نظام و تمامیت ارضی کشور نام برد.
ادبیات پایداری یکی از مهمترین گونههای ادبیات معاصر ایران است؛ ادبیاتی که روایتگر ایستادگی، مقاومت و تجربه انسانها در برابر جنگ، دشواریها و حوادث مهم اجتماعی است.